Vergelijkbare berichten
Mijn ebook is uit!
DoorRosa LeijdekkersWat een mijlpaal! Na drie jaar schrijven en opnames maken voor de meditaties die erbij horen en vervolgens nog een jaar schrijven, om ons reisverhaal met persoonlijke annekdotes in te voegen, is mijn boek eindelijk te downloaden! Heb je momenteel het gevoel dat je vast zit in een leven waar je helemaal niet voor gekozen…
Op weg naar een nieuw begin!
DoorRosa LeijdekkersNa een hele dag rijden komen we aan in de Algarve. Een gevoel van triomf overspoelt me. Nog niet zo lang geleden, zou ik me hondsberoerd hebben gevoeld na zo’n lange tocht, maar nu wordt ik vooral overmand door blijheid. Nog één nachtje slapen en dan kan Ylva heerlijk spelen met alle kinderen op het…
Stukje uit mijn boek/ vorige maand in Finisterre
DoorRosa LeijdekkersIk loop met mijn gitaar op mijn rug de kroeg binnen. Buiten staan mannen met lang haar die een paar tanden missen een jointje te roken. Binnen zijn een paar pelgrims net begonnen aan hun maaltijd en ergens anders aan een tafeltje zitten twee mannen te schaken. Ylva loopt naar achter in de kroeg op…
De hereniging met onze camper en het cadeau van the German New Medicine
DoorRosa LeijdekkersZe is de camper ingestapt en klom verrukt op de bank die altijd haar bed was. Met glinster ogen keek ze ons aan. “Papa, mama, weet je nog?” Ik keek verbaasd naar Arthur. Is het normaal voor een kind van twee om zich te herinneren dat ze een half jaar daarvoor in de camper heeft…
Onverwachts inzicht tijdens het interactieve concert in Lagos
DoorRosa Leijdekkers(english below) De warme sfeer van La Casa del Corpo in Lagos, omhult mij en de bezoekers met een behaaglijk gevoel. Het publiek is aandachtig. Alsof ze elk woord dat ik zing in zich opnemen. Ik kijk naar de groep van diverse en prachtige mensen. Sommigen hebben hun ogen gesloten. Anderen kijken terug met een…
De sleutel om beter te worden, leven in de Algarve en dankbaarheid
DoorRosa Leijdekkers“Ik wil strand toe!”, zei Ylva zodra ze wakker werd. We zijn nu een maand in de Algarve en hebben net besloten nog een paar maanden te blijven. Ik verwonder mij erover hoe we door de regen en de behoefte aan vriendjes voor Ylva, naar het Zuiden zijn gereden, zonder ander plan dan even opladen…
